تبليغاتX
گردباد - یک نفس گرگ می‌ارزد به زندگی صد تا شغال

گردباد

حمیدرضا علاقه‌بند

مسعود کیمیایی، سلطان سینمای ایرانسلطان سینمای ایران تا ۳ مرداد ما را به دیدن رئیس دعوت کرده است. آدمها دودسته هستند: کیمیایی‌بازها و آنهایی که از آقای کیمیایی متنفراند. استاد با هر فیلمش ما را به عاشقانه‌ترین خلوت خود دعوت می‌کند. به مهمانی سلولوئید و دیالوگ.

استاد مسعود کیمیایی سینما را با فیلم بیگانه بیا آغاز کرده بود، با فیلم قیصر سنگ بنای محکمی در سینمای ایران می‌گذارد. این فیلم پنج جایزه از جشنواره سپاس برای بهترین موسیقی برای اسفندیار منفرد زاده (م 1319 تهران) ، بهترین بازیگر نقش دوم زن برای ایران دفتری (م  1291 رشت _وفات 1374 تهران) ، بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بهروز وثوقی ، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم دریافت کرد. قیصر با توجه به قصه و پایان تلخ خود با فروش بی‌نظیر دو میلیون تومانی دهه‌ی چهل به کار خود پایان داد.

آقای کیمیایی شما استاد ما هستید. طی سالها از شما خیلی درس‌ها یاد گرفتیم. یاد گرفتیم یک موی رفیق به هزارتا نارفیق نفروشیم. به خاطر رفیق، ناموس و وطن جانمان را بدهیم. ما از قصیر شما خیلی چیزها یاد گرفتیم. آقای کیمیایی ما یاد گرفتیم به خاطر عقیده‌مان جان بر سر پیمان بگذاریم. مثل سید توی گوزنها که به خاطر رضا تا آخرش ایستاد. ما از رضاهای شما خیلی درس‌ها یاد گرفتیم.

به ما یاد دادید زن‌ها فقط دو دسته هستند: خوب، بد. فرشته، فاحشه. اثیری، لکاته. به ما آموختین به خاطر خوب، فرشته و اثیری از جانمان بگذریم. به خاطرش به آب و آتش بزنیم. چون ارزشش را دارد. حتی ارزش مردن با یک چاقوی دسته سفید کار زنجان را هم دارد. مردن لیاقت می‌خواهد. یک زن یا در عرش زندگی می‌کند یا در جهنم.

پسرها و دخترهای نئولیبرال و نئوکان‌ها هیچ وقت نمی‌توانند سر از این نوشته‌ها و فیلم‌ها دربیاورند. هیچ وقت نمی‌توانند معنای تیر، چاقو و مسلسل را درک کنند. هیچ وقت به راز پیراهین سفید، پهلوی خونین، شلوار مشکی، بنز، هتل پاپیون، رضا، سینما رکس، عرق، ورق، زر ورق، گیتار برقی، مار، گرگ و خالکوبی پی نخواهند برد. به قول استاد: هنوز طعمی به طعم اون روزا و اون فیلم‌ها و بچگی‌هام نچشیدم. آدم هرچی پیر تر میشه بیشتر با بچگی‌هاش زندگی میکنه.

آقای کیمیایی ما از شما یاد گرفتیم رفیق هر ترانه‌ی تنها باشیم و دشمن هر دسیسه‌ی پنهان. یاد دادید حقیقت را فدای مصلحت نکنیم. آموختین که توی دنیایی کورها کور نباشیم. میان کسانی که به خاطر یک لقمه نان کاسه‌لیسانه تملق صاحبان زر، زور و تزویر را می‌گویند با شکم خالی سر کنیم. که شکم خالی این روزها لیاقت می‌خواهد.

| لينک ثابت |  چهارشنبه ششم تیر 1386ساعت 13:2    | 

 


حرم فلش-طراحی-کد وبلاگ-کد جاوا