حميدرضا علاقهبند هستم از تهران میلاگم. اين روزها بيشتر سرگرم درس، امتحانم. به سلامتی برای بار دوم مدرکی از يک دانشگاه درِ پیت میگيرم تا مشت محکمی باشد بر دهان ياوهگوی استکبار جهانی.
آگاهان معتقدن اصولن بچههايی که در دوره نخستوزیری ميرحسينموسوی در دبستان بودهاند دچار اين حالات و سیر روحی میشوند. بچههای متولد دهه پنجاه خورشیدی در ایران و بچههایی که در دنیا به خصوص امریکا در دهه هفتاد میلادی به دنیا آمدهاند به نسل ایکس در جهان معروف هستند، به آنها نسل آتاری هم میگویند.
نسلی که در پایان یک تاریخ و در آغاز تاریخی دیگر قرار داشت. یک نسل از درون متلاشی شده با هذیانهای تبآلوده. هیچ کس خارج از این بچهها نمیتواند آنها را درک کند. یک نسل عصیانگر، نسلی شورشی و انقلابی. دو دهه قبل از به دنیا آمدن نسل ایکس، ارنستو چهگوارا کشته شد، ولی هیچ کس از نسل ایکس یا همان نسل آتاری را پیدا نمیکنید که چه را نشناسد.
پوشیدن لباسهای از مد افتاده خوراک این نسل است. خوردن غداهای آماده قبل از اینکه کلمه فســـــتفـــــــود وارد ادبیات شود مورد علاقه اینها بود. علاقه شدیدی به رنگهایخاکی دارند. به رنگ سبز ارتشی. گاهی موهایی بلند و گاهی موهایی از ته تراشیده. همین موها که زمانی بلند است و زمانی کوتاه خود نشان کوچکی از آشوبیست که در وجود آنها میگذرد.
نسل آتاری در ایران بر خلاف هم نسلان خود در امریکا تجربه پوشیدن شلوار جین در دوره ممنوعیت رسمی این نوع شلوار از جانب حکومتی مذهبی در جامعهای خشک و بسته را دارد. بچههای متولد دههی ۱۳۶۰ به بعد در ایران چه میدانند که ما چه کشیدیم برای شلوار جین، برای آستین کوتاه، برای تیشرت، برای خیلی چیزها. بخوانید آزادی. بچههایی که در دوره خاتمی و احمدینژاد شلوار جین را برای اولین بار پوشیدن و میپوشند نمیتوانند معنای این کلمهها را درک کنند.
