گردباد

هر چه داریم همه از کرم عباس است. خلقت جنت حق لطف کم عباس است. شیعه هرگز نهراسد چو زکینه دشمن. دل ما تحت لوای علم عباس است.

اینجا میدان جنگ است. شوخی نیستش. خبری از گل و بستنی چوبی نیستش.

من یک سرباز هستم. و این دنیای من است. اینجا زیبایی معنایی ندارد. اینجا سرشار از درد و رنج است.

اینجا همه چیز منتهی به مرگ می‌شود. هر دقیقه مانند یک سال و هر سال مثل یک قرن سپری می‌شود. جنگ، سفری شوم تا جهنم است. زمانی ممکن است مجبور شویم کارهای بدی انجام دهیم تا به نتیجه‌ای خوب برسیم. این زندگی در جنگ است. ما هیچ گونه ترحمی به دشمن نداریم و از نابود کردن او پشیمان نخواهیم شد.

_{شیوه شقایق‌هاست سرخ و بی‌نشان مردن} 

ما شکست نخواهیم خورد. ما صلح نمی‌کنیم. از همین حالا تا زمانی که جنگ خاتمه یابد، هر لحظه از یک ثانیه و هر ثانیه از یک دقیقه به وقت پیروزی نزدیک‌تر می‌شویم. فراموش‌شده‌گان از اعماق تاریکی‌ها باز می‌گردند. تا انتقام خویش را از خدایگانی که آنها را به زنجیر کشیده‌اند بگیرند. تنها فرزندان روشنایی می‌توانند بر اهریمن غلبه کنند. پیروزی سرنوشت ما است. در این راه خدای آسمانها پشتیبان ما خواهد بود.