در راه آزادی جز زنجیرهایمان چیزی برای از دست دادن نداریم. قبول ولی این دلیل نمیشود که به سرنگونی جمهوریاسلامی راضی باشیم. وقتی آشپزخانهی یک خانه هود (تهویه هوا) ندارد که دینامیت نمیگذارند خانه را بفرستند هوا؟ فقط آنهایی که ۲۸ سال است نتوانستهاند حکومت ایران را از بین ببرند در فکر براندازی (نرم و سخت) جمهوریاسلامی هستند.
این وسط هم یک مشت وطنفروش و خائن به ملت شدهاند جاده صافکن امپریالیسم و آتشبیار پروپاگاندای ضدایرانی. چرا؟ چون پدر جد وطنفروش بودهاند. پدرهایشان ایران را میخواستند به کمونیسم و سرزمین شوراها بفروشند. حالا اینها میخواهند ایران را به امپریالیسم، بوش و شرکا.
"سگ خامنهای را هم با هزارتا بوش و بلر عوض نمیکنم" چه کسانی مخالف این جمله هستند؟ و از برگشتن حسین درخشان به ایران و جنگیدنش (دفاع) ناراحت شدهاند؟ افرادی که از صمیم قلب برای فروپاشی حکومت ایران لحظهشماری می کنند. کسانی که پایین تنهی چنی و پرل را میبویند. آنهایی که توی مرام و عقیدهشان جایی برای سرزمین و دولت نیست.
رفقا! راه آزادی از وسط کاخ سفید نمیگذرد. از هلند هم نمیگذرد. از براندازی جمهوریاسلامی هم نمیگذرد. از پروپاگاندای ضدایرانی، شیرین عبادی، دیک چنی، ریچارد پرل، اکبر گنجی، رضا پهلوی، رامین جهانبگلو، حسین باستانی، فخرآور، تحکیم وحدت، نیکآهنگ کوثر، علی افشاری، محسن سازگارا، ابراهیم نبوی، مهرانگیز کار، میلانی، غزل امید، صدای آمریکا، رادیوفردا، هزارتا امثال اینها هم نمیگذرد. از راه فمینیستهای سکولار (نوچههای شیرین عبادی و مهرانگیز کار) و نئو رونشفکرهای ساکن تهران هم نمی گذرد.
رفقا! به خاطر داشته باشیم راه آزادی از وطنفروشی نمیگذرد. سیاهنمایی شما امنیتملی و تمامیت ارضی کشور را تهدید میکند. خواسته یا ناخواسته شدهاید پیاده نظام ارتش آمریکا.
حق خودمختاری و تعیین سرنوشت، حق دسترسی آزاد به ثروتها و منابع طبیعی، حق توسعه اقتصادی و سیاسی، حق زندگی در جهانی همراه با صلح و آرامش و در نهایت حق برخورداری از یک محیط سالم برای زندگی از جمله حقوقی است که باید به آنها برسیم ولی راهش براندازی حکومت ایران / جمهوریاسلامی نیست.
اینجا سرزمین ما است. سرزمین پدران و مادرانمان. سرزمین بچههایی که در خون خفتند تا ما بمانیم. سرزمینی که حتی با جهنم جمهوریاسلامی به بهشت آمریکا شرف دارد. سرزمینی که همت، باکری، چمران و صدها هزار جوان دیگر به خاطرش جان بر سر پیمان گذاشتند.
پانوشت:
:: خانم مهرانگیز کار و خانم شیرین عبادی! جنبش زنان ایران بعد از انقلاب یک نقطهی اوج داشت که شما و تمام نوچههای «سکولار»تان با روشهایشان هرگز نخواهند توانست تکرارش کنند. [رادیو زمانه: حسین درخشان]
:: برای کسانی که نخواندهاند، گزارش فرناز سیفی را از گفتگوهایش با مامور وزارت اطلاعات در هنگام بازجویی میآورم تا ببینید جمهوری اسلامی زمان لاجوردی با الان چه تفاوتی کرده است. [متن کامل]
