جدیدترین بازی وبلاگستان «آروزهای محال» است. قانون بازی به این صورت است که باید هفت آروزی محالتان را بیان کنید و در پایان از هفت نفر برای ادامه بازی دعوت کنید. من توسط کتایون پندار عزیز به بازی وارد شدم.
۱) سفارت انگلیس در تهران تسخیر کنم و آن را پارک دکتر مصدق بنامم و خیابان روبرویش (فردوسی) را هم بگذارم ۲۹ اسفند.
۲) در نیویورک دستهجات سینهزنی و عزاداری برپا کنم. واقعن رویایی است. در نیویورک صدای طبل، سنج، دهل بیاید و جوانهایی که به صورت منظم در حال زنجیر زدن هستند.
۳) روز قهرمانی پرسپولیس در تهران به همه نون خامهای بدهم.
۴) در ایران ساعت را به جای یک ساعت، دو ساعت به جلو بکشم.
۵) دلم میخواهد روزی را ببینم که در سراسر جهان کودکی گرسنه نخوابد.
۶) ایالت متحده امریکا را استان سی و یکم ایران بنامم.
۷) با دیوید فینچر در کافه ریک درباره دانته و افسانههای کانتربوری حرف بزنیم.
از نازلی دختر آیدین، شبنم طلوعی، علی لطفی، عباس حبیبی، سینا تابش، سمیه شرافتی و شاهد حلاج برای ورود به بازی آرزوهای محال دعوت میکنم.
