چه پنجشنبهی اردیبهشتی خوبی
و ضربِ مرتعش نبض ساعت چوبی
من و رفیق قدیمی و چای و هی سیگار
به خاطرات قسم معجزهست این تکرار
و ضربِ مرتعش نبض ساعت چوبی
من و رفیق قدیمی و چای و هی سیگار
به خاطرات قسم معجزهست این تکرار
عدد به چرخش خویش آمد: «الو! آقا!»
چه صوت امن و نجیبیست این صدای شما
من عاشقت شدهام، کل ماجرا نیست
همین دلیل فرارم شدهست از بنبست
فرار کردهام و آمدم که برگردم
تفحصی کنم اندر حکایت دردم
چه پنجشنبهی اردیبهشتی خوبی
چه لحظههای غلیطی چه حس مطلوبی
| لينک ثابت | پنجشنبه دهم اردیبهشت 1388ساعت 17:1 





