دبستان بود که توی کتاب تعلیمات دینی از خوارج میخواندیم، کی فکرش را میکرد آنها را در خیابانهای تهران ببینیم؟ قبل از اینکه علی با چاههای کوفه حرف بزند، حضرت محمد با بقیع سخنها داشته است. خمینی شاهد باش، ما اعتراض کردیم. دیکتاتورها هیچ وقت بلد نیستند تاریخ را بخوانند، چه کسی میتواند ادعا کند از گشتاپو، اس اس، نازی، فاشیست، کایبه، استخبارات بالاتر است؟ به راستی مقام ظالم از بین رفتنی است.
حسین حسین شعار ماست، شهادت افتخار ماست. دل بی تو به جان آمد، وقت است که بازآیی. لعنت خدا بر قوم ظالمین. گاز اشکآوری که در نماز جمعه 26 تیر 88 تهران استفاده شد خیلی مدرن بود و سخت سوزان. بچهها میگویند: احتمالن نوع روسی بوده، چون وضو داشتیم و چشمانمان خیس بود، ابتکار به خرج داده بودن با پیاز قاطیش کرده بودن.
تو عمرمان زیاد گاز اشکآور خوردیم، ولی امروز بعد از نماز با همیشه فرق میکرد، برای چند ثانیه که مرگ تجربه کردم. گفتم رفتم. برای چند دقیقه هم که هیچ جا را نمیشد دید فقط اشک و آب بود که از چشم و بینی جاری بود. اشکآور بعد از نماز تا حالا در عمرمان تجربه نکرده بودیم که به لطف دیگران آن را هم چشیدیم.
تو جبهه وقتی امکان حمله وجود داشت رزمندگان مجبور بودند با پوتین نماز بخوانند، حالا وقتی هر لحظه احتمال حمله گارد ضد شورش یا پرتاب گاز اشک آور، باتوم، شوکر و شلیک تیر هست، خواندن نماز با کفش قبول حق است. برقرار باشی سبز، گل من تازه بمون، نفسم پیشکش تو، جای من زنده بمون.
بارها از صدا و سیما طی این همه سال شنیدیم که اسراییلیها به نمازگزاران فلسطینی حمله کردند، واقعن کی فکرش میکرد در زمان پرپایی جمهوری اسلامی به مردم نمازگزار که ندای الله اکبر سر دادهاند حمله شود؟ روز تاریخی دیگری بر تاریخ این مرز و بوم اضافه شد. امروز دانشگاه تهران و خیابانهای اطراف آن شاهد وقایعی کم نظیر بود: جمعیتی میلیونی از مردم که نماینده طیف ها و سلایق مختلف سیاسی بودند و ترکیب یکدستی نداشتند.
استفاده از انواع نشانههای سبز برای اینکه بگویند ما از حامیان مهندس موسوی و معترض به نتایج انتخابات هستیم، مانند این: شعارهای متفاوت از شعارهایی که از بلندگوهای رسمی پخش میشد. سخنان خطیب جمعه آیت الله هاشمی رفسنجانی که به رغم بیان آن از این تریبون رسمی، نکات مهمی را مانند عدم اقناع مردم نسبت به نتایج انتخابات دهم ریاست جمهوری، ضرورت آزادی زندانیان مربوط به حوادث اخیر و دلجویی از خانواده های آسیب دیده و رفتار نامناسب رسانه ملی در وقایع اخیر مورد تاکید قرار داد.
تجربه نمازگزارانی که بر سجادههای نماز، طعم گاز اشک آور را احساس کردند. حضور نیروهای امنیتی و طرفداران دولت حاکم که به صورت گروههای چند نفری از پیش از خطبهها در میان مردم که عمومن از طرفداران آقای موسوی بودند ایستاده و هنگام نماز هم از جایشان تکان نخوردند و نماز خواندن دیگران را تماشا کردند.
حمله به خیل عظیمی از نمازگزاران پس از پایان نماز در خیابانهای اطراف دانشگاه تهران، ۱۶ آذر، قدس، پورسینا که وقایع اقامه نماز جمعه در کنار مسجدالاقصی را تداعی میکرد. وقتی برمیگشتیم در میدان ولیعصر نیروهای لباس شخصی با دو دختر جوان درگیر شده بودند.
در این حال مرد مسنی که همراه خانم چادری خود از نماز باز میگشت مصرانه از لباس شخصیها میخواست که این دختران را رها کنند. نیروها میگفتند ما با شما کاری نداریم شما بفرمایید. اما پیرمرد ول کن نبود و میگفت: چه فرقی میکند، اینها بچههای من هستند و از نماز میآیند، نباید آنها را بزنید.
حضور نماز جمعه اولیها که محل نماز جمعه را مکانی برای اعتراض خود انتخاب کرده بودند و البته گروهی از حاضرین که تا آخر نماز از جلوی صفوف نمازگزاران رفتند و آمدند. گرمای بیش از 40 درجه تهران که در عین حال از باد خنکی برخوردار بود و به خصوص در دو زمان استنشاق گاز اشک آور و شروع نماز بر شدت وزش آن افزود.
زیرنویس:
:: نماز جمعهی تهران یا نماز جمعهی مسجدالاقصی؟ تورجان
:: عکس میرحسین موسوی در صفوف مردم در نماز جمعه ایسنا
:: تصاویری از حاشیههای نماز جمعه تابناک
:: عصبانیت شریعتمداری از خطبههای هاشمی رفسنجانی کیهان
:: حمله به مهدی كروبی در حاشيهی نماز جمعه روزنا
:: گاز اشک آور ... از مستحبات جدید نماز جمعه علی ابطحی
:: خاطراتی از نماز جمعه با طعم گاز اشکآور مرتضی اصلاحچی
