در تاریخ سینمای ایران باید جایی را برای فیلمیها، کاشفان فروتن گمنام باز کنیم و روزی روزگاری به آنها مفصل بپردازیم که چگونه فیلمیهای این نسل دارند تمام تاریخ سینما را به مفت (کجای دنیا می شود فیلمی از کوبایاشی، ملویل، ژاک بکر، فاسبیندر، اسکورسیزی یا نولان، گدار، کیارستمی را به حداکثر ۱دلار خرید) در اختیار فیلمبازهای ایرانی قرار میدهند.
اینکه چگونه داشتن یک فیلمی خوب و فیلمشناس با حوصله و مهمتر از همه خوش قول (که در این قشر از نوادر است) با یک آرشیو پرو پیمان میتواند به زندگی آدم رنگ و جلایی بدهد. حضور در مخوفترین زیرمینها و گشتن در میان کارتونهای موز برای یافتن فیلمهای دلخواه لذت وصف ناشندنی است که فقط آنهایی که تجربهاش کردند میدانند دارم چه میگویم و یادی هم کنم از یکی از بهترینهای این حرفه، آقا داریوش که منبع معروفترین کارگردانهای سینمای ایران، نویسندگان سینمایی و خفنترین فیلمبازهای تهران است.
