گردباد

باید اعتراف کنم اولین بار توسط خسرو نقیبی با محسن نامجو آشنا شدم. یعنی قبل از آن اصلن روحم هم خبر نداشت که همچین آدمی با این صدای مرموز وجود دارد. و از این بابت خیلی خوشحالم که خسرو باعث آشنایی من با نامجو شد. همان لحظه که صدای نامجو [قطعه ترنج] در فضای قلعه‌ی رفیقمان پخش می‌شد دست چپم را به خسرو نشان دادم. تازه پانسمانش را باز کرده بودم و او اولین نفری بود که اثر هنری مرا می‌دید. به قول پدارم: "به کسی هم اجازه نمی‌دهم از نوشته‌های اینجا برای تسویه حساب‌های شخصی‌ و کوبیدن دیگران استفاده کند. نه برای کوبیدن خسرو و نه برای زیرسوال بردن لیلی."